على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3927
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
كردن و وحشت كردن و بيم كردن و ترسيدن . و ترسانيدن و تهديد كردن . و خبردار شدن . و حمايت كردن و حراست نمودن . هراسيده ( her side ) و ( har side ) ص . پ . ترسيده و ترسانيده شده . هراش ( har c ) پ . ح م . هراشيدن . ا . قى و استفراغ و شكوفه . هراش ( her c ) م . ع . هارش مهارشة و هراشا . ر . مهارشة . هراش ( hor c ) ا . پ . هر چيز افتاده و دفع شده و فضله . هراشيدن ( har cidan ) ف ل . م . پ . قى كردن . هراطقة ( har teqat ) ا . ع . ماخوذ از يونانى - مردمان ملحد . هراع ( hor ' ) ا . ع . رفتار شتاب بطور اضطراب . هراعلة ( har 'elat ) ا . ع . مردمان لئيم و ناكس . ج . هرعال . هراقة ( her qat ) م . ع . ريختن آب و خون و جز آن . يق : هراق الماء يهريقه هراقة . و قال فى المعيار : هراق اصله هريق على فعلل و لهذا يفتح الهاء من المضارع و يق يهريقه كيد حرجه . هراكل ( hor kel ) ص . ع . جمل هراكل : شتر آگنده اندام ضخيم و كلفت . و كذلك : رجل هراكل . هراكلة ( har kelat ) ا . ع . ج . هركل : گرد آمد نگاه امواج دريا و آنجاى از دريا كه در آن موجهاى بسيار بود . و نيز هراكلة : ستور دريايى كلان سرين و سك ماهى و ماهيهاى كلان تن و شتر دريايى . هرامس ( hor mes ) ا . ع . شير سخت خونخوار . هرامسة ( har mesat ) ع . ج . هرمس . هراميت ( har mit ) ا . ع . چاههاى چند در ناحيه دهناء . هراميل ( har mil ) ع . ج . هرمول . هرآن ( har - n ) پ . يعنى همه آن و هر وقت و همه وقت . هرانع ( har ne ' ) ا . ع . بيخهاى گياهى شبيه بطرثوث . هرانى ( har ni ) ا . پ . ديك و قدر و تيان . هرانيد ( har nid ) ا . پ . طبيعت و حقيقت . و چگونگى و حالت . هر آوا ( har - v ) و هر آواز ( har - v z ) ا . پ . بلبل و يا مرغى ديگر كه مخصوص مشرق زمين است و هر آوازى را مىخواند . هراوة ( her vat ) ا . ع . چوب دستى گنده و چماق . ج : هراوى و هرى ( heriyy ) و ( horiyy ) . و هراوة الاعزاب : اسبى است كه بجوانان عزب مىبخشند تا بر آن سوار شده و پولى كه براى مخارج عروسى لازم است اندوخته كنند . هراول ( har val ) ا . پ . پيشرو لشكر و مقدمة الجيش . هراوى ( har v ) ع . ج . هراوة . هراهر ( her her ) ا . پ . ابرى كه با باد گرد و غبار بلند كند . و نعره و غرش حيوانات درنده . هراهر ( hor her ) ا . ع . شير بسيار و يا آب بسيار . و شير بيشه . هراى ( har y ) پ . كلمهايست كه در استعانت و امداد مىگويند . هراى ( har y ) ا . پ . دين و مذهب . هرآيند ( har - yand ) ا . پ . نهاد و سرشت و طبيعت . و راستى و حقيقت . هرآينه ( har - yne ) و هرآئينه ( har - 'ine ) م ف . پ . ناچار و لاعلاج و لابد و بىشك و بىدغدغه و بهروجه و در هر حال و البته و حتما و حكما و دايما و هميشه و هر زمان و ظاهر و آشكار و لازم و واجب و سزاوار . هرب ( horb ) ا . ع . پيه تنك بالاى شكنبه و روده . هرب ( harab ) م . ع . هرب الرجل هربا و هروبا و هربانا و مهربا ( از باب نصر ) : گريخت آن مرد و فرار كرد . و هرب من الوتد نصفه هربا : فرو شد نيمه آن ميخ در زمين . و هرب الرجل هربا ( از باب سمع ) : پير و كلانسال گرديد آن مرد . هر باب ( har - b b ) م ف . پ . هر فصل و هر مطلب و هر مقصود . و هر حالت و هر حال و هر فن . هر بابى ( har - b bi ) ص . پ . استاد همه فنون و علوم . هرباس ( harb s ) ا . پ . عصاى چوبين . هرباسب ( har - b sb ) ا . پ . هر يك از هفت سياره يعنى زحل و مشترى و مريخ و آفتاب و زهره و عطارد و ماه كه هر پاسبان نيز گويند . هربان ( harb n ) ا . ع . فرارى . هربان ( harab n ) م . ع . هرب هربا و هربانا . ر . هرب . هربجة ( harbejat ) ا . ع . زشتى كار و نااستوارى آن . هربد ( herbad ) ا . پ . قاضى و پيشواى آتشپرستان و خداوند آتشكده و